Een bijzondere nieuwsbrief deze keer waarin ik jullie graag iets wil vertellen over deze bijzondere tijd.

Midwinter valt dit jaar op 21 december om 23.38uur. Morgen is het dus de kortste dag. Op ons noordelijke halfrond nam in de afgelopen tijd het licht elke dag af tot vandaag de zon haar laagste en kortste boog aan de horizon maakt. De natuur heeft zich met het licht helemaal in het diepste van de aarde terug getrokken. Niets groeit meer, het afsterven is voltooid, het is stil in de natuur. Dieren en natuurwezens zijn in winterslaap.
Tegelijk wordt het duister zo donker dat de hemelkoepel zichtbaar wordt met zijn sterrenpracht. En we hebben geluk: kraakheldere sneeuwnachten omringen ons. Dit jaar is het zelfs volle maan op de 21 e ; dat zal me een helderheid afgeven. In de komende nacht vindt er een grote ommekeer plaats: winterzonnewende.

Met onze kloktijd en het kunstlicht vergeten we vaak naar boven te kijken naar de bewegingen van zon en maan. Mensen uit de prehistorie hadden hun ogen altijd gericht op de hemelkoepel en zagen hoe elke dag de zon op een ander punt aan de horizon opkomt en op een ander punt ondergaat. Ook dat de maximale hoogte van de boog in de winter steeds lager wordt. Door een stok in de grond te plaatsen konden zij aan de schaduw ervan zien hoe de boog van de zon verliep. Komende nacht zal het wendepunt zijn: de beweging van dat punt draait zich van de ene dag naar de andere dag om.
In het oosten komt het sterrenbeeld de Jonkvrouw op.
Na deze langste nacht ( Yule) zullen de dagen weer gaan lengen, de zon ( het Licht) klimt uit het duister omhoog: verwachtingsvol vieren we de terugkeer van het Licht (de Zon)!
In de Steentijd bouwde men bij Newgrange in Ierland megalithische bouwwerken die het eerste zonlicht met Midwinter in het binnenste van de tempel kon “opvangen” en daarmee geëerd.
Bij de druïden werd “Alban Arthuan” gevierd, dat betekent: het Licht van Arthur. Ritueel vierde men de droefenis over deze schijnbare dood van het Licht, en gaf betekenis aan het wonder Licht dat werd geboren. Als beeld: het kleine licht dat in de armen van de donkere vrouwelijke Moeder Aarde rustte. Alle nachten nadien werden heilige moedernachten en dienden als voorschouw van het nieuwe komende jaar. Een tijd van reiniging, van heilige ceremoniën rondom gezondheid, maretak en water. Licht van de zon: wij kunnen niet zonder.

Maar er is in deze tijd nog iets merkwaardigs aan de hand. Het wintersolstitium treedt aan. Solstitium is het Latijnse woord voor zonnestilstand. Wat is dat?
De maan draait in 29.5 dag een rondje om de aarde. Als ze dat 12 maal heeft gedaan zijn er dus 354 dagen voorbij. De aarde op haar beurt draait in 365 dagen en een klein beetje om de zon. Na 354 dagen ( maan is 12 maal rond) duurt het nog 11 dagen en twaalf nachten voordat de aarde zover is dat ze weer op dezelfde plek staat als het jaar daarvoor en er dus een jaar om is. Die elf dagen en 12 heilige nachten zijn tussen 24 december en 6 januari geschoven. Als een stille tijd...

Wonderlijke data: 24 december vieren we de geboorte van het Jezuskind in de kribbe ( Lucas, herdersverhaal) en op 6 januari vieren we het bezoek van koningen/wijzen die een ster volgden (Mattheus, koningenverhaal). Warmte, koestering, mel, wol en honing naast Licht, wijsheid en goud, wierook en mirre.
Ook viert de orthodoxe kerk op 6 januari Epifanie: de doop in de Jordaan. Daarbij wordt herdacht en ervaren dat het Christuswezen in Jezus afdaalt en op dat moment als Messias geëerd.
Wat vertellen al deze beelden?

Voel je ook mee hoe bijzonder deze tijd is? En we hebben geluk, met deze prachtige sneeuw en kou In deze dagen kun je makkelijker naar binnen voelen. Volgens volksoverleveringen wordt deze periode van twaalf heilige nachten met bijzondere aandacht gevierd: veel rituelen; mondelinge overdracht van verzen en liederen ( Olav Asteson); midwintervuren; kaarsen branden ( het licht). Dromen worden opmerkelijk helder. Tijd van inkeer en op vele plekken wordt er elke avond/nacht gemediteerd.
Men zegt: je kunt dieren horen spreken...dus open wijd je oren...
Of bedoelen we eigenlijk: open je hart opdat je kunt horen...

In de tijd dat ik bijen had, ging ik in de kerstnacht naar de imme, mijn volk. In het donkerste van de kast, in het binnenste van het volk hoorde ik een zacht zoemen, dat pulseerde. Hoe wonderlijk dat de koningin en haar werksters in het donkerste van het donkerste, omringd in een warmtecocon van 37 graden, zich pulserend hun vleugels bewogen, bewakende het zomerzonnegoud.

Ik wens iedereen van harte innige twaalf heilige nachten toe ( WeihNachten)
En voor het nieuwe jaar een goede gezondheid!

Toke
www.wikkelfee.nl